Η βιομηχανία του χωρισμού
Κάπου, αυτή τη στιγμή, ένα ζευγάρι χωρίζει. Και η οικονομία αναπνέει. Δεν το λέω με κυνισμό. Το λέω γιατί είναι αλήθεια που κανείς δεν έχει την ευγένεια να πει δυνατά: ο χωρισμός έχει γίνει βιομηχανία. Αθόρυβη, αδιόρατη, και ίσως η πιο κερδοφόρα του αιώνα μας. Η αλυσίδα ξεκινά από την πρώτη κρίση Πριν ακόμη στεγνώσουν τα δάκρυα, η μηχανή έχει ήδη μπει μπρος. Ο δικηγόρος κλείνει ραντεβού. Η διαδικασία του διαζυγίου ξεκινά — διατροφές, επιμέλειες, περιουσίες που μοιράζονται όπως τα χρόνια, στη μέση, με το σπαθί. Το δικαστικό σύστημα, που αλλού κινείται αργά σαν παγετώνας, εδώ βρίσκει ρυθμό. Γιατί ο χωρισμός πληρώνεται. Και πληρώνεται καλά. Αλλά αυτό είναι μόνο η αρχή. Ο πόνος έχει τιμή καταλόγου Βγαίνεις από το δικηγορικό γραφείο και πας σπίτι σε ένα διαμέρισμα που μυρίζει απουσία. Ανοίγεις ένα μπουκάλι. Το πρώτο βράδυ, δύο. Η βιομηχανία του αλκοόλ σε ξέρει. Σε περιμένει. Βάζεις μουσική. Κάποιος έχει γράψει ακριβώς αυτό που νιώθεις — πώς το ήξερε; Γιατί το ήξερε γιατί ο πόνος...
